Sunday, February 14, 2016

ஆண்டுதோறும் நடப்போம்.



பழனிமலை தணிகைமலை 
   பரங்குன்றம் சுவாமிமலை
அழகர்மலை செந்தூர் அலை எங்கும் - எங்க(ள்)
   ஆறுமுகா உந்தன் அருள் பொங்கும்.

பார்வதியின் வேலெடுத்து 
   பகைவெல்ல  சூளுரைத்து
சூரர்குலம் வேரறுத்துக் கொன்றாய்-அந்தச்
   சூரனையும் சேவலாக்கி நின்றாய்.

சுட்டபழம் கேட்ட அவ்வை
   செந்தமிழில் நீ மயங்கி
இட்டமுடன் நாவல்கனி பறித்தாய்- அதை
   எடுத்தவள் மணல் ஊதச் சிரித்தாய்.

கண்ணில் காதல் கொப்பளிக்க
   கணபதி ஒத்துழைக்க
கன்னிமானைத் தேடுவதாய் துரத்தி - நீயும் 
   கவர்ந்திட்டாய் மயங்கினாள் குறத்தி.

புள்ளிமானைத் தேடிக்கிட்டு 
   பொறுப்பின்றி மெனக்கெட்டு
வள்ளி பின்னே சுத்தி நீயும் திரிந்தால் - உன்னை
   வையப் போறார் அப்பனுக்குத் தெரிந்தால். ...

வேதகுரு பிரம்மனையே
   வேதத்திற்குப் பொருள்கேட்டு
சோதித்தது போதுமடா குறும்பா-எம்மைச்
   சோதித்திட உந்தன் மனம் இரும்பா?

அத்தனுக்கேப்  பிரணவத்தின்
   அரும்பொருள் சொல்லிவைத்த 
புத்திரனே ஞானஸ்கந்த குருவே - எங்கள் 
   புத்தியெல்லாம் உந்தன் எழில் உருவே,

அப்பன் மேலே கோச்சுக்கிட்டு 
   ஆண்டிக்கோலம் பூண்டுக்கிட்டு
தப்புசெய்ய வேணாமய்யா கந்தா- உன்னைத்
   தாங்கிக்குவோம் கீழிறங்கி வந்தா

உச்சிமலை ஏறிக்கிட்டு 
   ஒய்யாரமா நின்னுக்கிட்டு
பச்சபுள்ள பேலெதுக்கு ஆட்டம்? - உன்னைப்
   பாக்க இங்க காத்திருக்கு கூட்டம்.

கோவணத்தக் கட்டிக்கிட்டு 
   குன்றின்மேலே ஏறிக்கிட்டு
தேவையில்லை இந்தக் கோபம் முருகா - எங்கள்
   தேவையெல்லாம் தீர்க்க ஓடி வருவாய்.

ஆறுபடை வீடு நோக்கி 
    ஆறுதலைத் தேடி வந்தோம் 
ஆறுதலைக் கொண்ட எங்கள் சாமி- நீயும் 
   ஆசைமுகம் ஆறிலொன்றைக் காமி. 

கந்தா உன்னைப் பாடிக்கொண்டு
   கால்வலிக்க ஓடிக்கொண்டு
வந்து நின்றோம் உந்தன் வாசல் தேடி - நீயும்
   வழங்கிட வேணும் அருள் கோடி

கால்வலியைத் தாங்கிக்கிட்டு 
   கண்டதையும் தின்னுக்கிட்டு
வேல்முருகா உன்னைக் காண வந்தோம் - எங்க(ள்)
   வேண்டுதலை உன்னிடத்தில் தந்தோம்.

சொந்தவேலை விட்டுப்புட்டு
   சொந்தங்களைக் கூட்டிக்கிட்டு
கந்தா உன்னைக் காண ஓடி வாரோம்- நீயும்
   கண்டுக்காட்டி என்ன செய்யப் போறோம்?

வேலையெல்லாம் தள்ளிவச்சு  
   வேலை மட்டும் நெஞ்சில் வச்சு
வேலவனைக் காண இந்த ஓட்டம் -இப்ப
   வேறெதிலும் இல்லை எங்கள் நாட்டம்.

வெயில்,பனி பார்க்கவில்லை 
   வெட்டிப்பேச்சு பேசவில்லை 
மயிலோனே நீதான் எங்கள் எண்ணம் - உந்தன் 
   மனதையும் வெல்வோம் அது திண்ணம் .
   
கார்த்திகேயா உன்னை நாங்கள்
   கால்வலிக்கத் தேடிவந்து
பார்த்தவுடன் போகும் வலி பறந்து- எம்மை
   பார்த்துவிடு பன்னிருகண் திறந்து.

பாலசுப்ர மணியனே 
   பார்வதியின் பாலகனே
காலமெல்லாம் உன்னைப் பாடிக் கிடப்போம் - உன்னைக்
   கண்டுவர ஆண்டுதோறும் நடப்போம்.

தண்டாயுத பாணி உன்னைத்
   தமிழ்கொண்டு பாடுதல்போல்
உண்டோ வேறு இன்பங்களும் எமக்கு- இதில்
   உண்மை சொல்லு இஷ்டம் தானே உமக்கு(ம்)?

கண்ணு ரெண்டும் பூத்துப் போச்சு
   காலு கையி வேத்துப் போச்சு
ஒண்ணுமில்லை எமக்கிந்த வாட்டம்  -நாங்க
   உன்னை சும்மா விட்டு விட மாட்டோம்.



-சிவகுமாரன் 
 என்னை எழுத வைத்ததும் , என் தம்பி பிரபுவை பாட வைத்ததும்
 அந்த அழகன் முருகனே. 




8 comments:

sury Siva said...

அன்பு சிவகுமாரன் அவர்களே !!
உங்கள் பழனிமலை பாடல் எத்துனை சிறப்புடைத்து ?
எங்கள் புத்தகங்களிலே வார்த்தைகள் இல்லை.

அத்தனை பெருமையும் அந்த ஆறுமுகன் அருளே.
சித்தனை ஷண்முகனை வென்ற சிவகுமாரா!

முத்தான இந்த பாடலை நான்
மூச்சுகட்டியும் பாடிடுவேன்.
முருகன் அருள் பெற்றிடுவேன்.

சுப்பு தாத்தா.

Thambi prabakaran said...

இந்த பாடலை பாட வைத்ததற்காக சிவகுமாரனுக்கு(முருகனுக்கு) நன்றி

G.M Balasubramaniam said...

தெரிந்த கதைகளே சிவகுமாரனின் பாடல்களில் புதுமை அடைகிறது.

சிவகுமாரன் said...

நன்றி அய்யா. தாங்கள் பாடியதின்
இணைப்பைத் தாருங்கள்.

சிவகுமாரன் said...

நன்றி அய்யா

ஊமைக்கனவுகள் said...

சந்தமும் பொருளும் ஒன்றுடன் ஒன்று போட்டி போட்டுக் கொண்டு பிரவாகிக்கின்றன.

இனிமை அண்ணா

தொடர்கிறேன்.

சிவகுமாரன் said...

நன்றி விஜூ

சிவகுமாரன் said...

நன்றி விஜூ