Tuesday, March 15, 2016

ஜோதி கண்டேன்
















ஒம்நமசி வாயவென
  உள்ளம் உயிர் உள்ளிருந்து
நாமணக்க நானுரைக்கும் மந்திரம் -அந்த
சோமனையே கட்டிவரும் எந்திரம்.

பித்தனவன் பேரைச் சொல்லி
  மத்த சுகம் தூரத் தள்ளி
நித்தம்நித்தம் நான் படிக்கும் பாட்டு - என்
அத்தனவன் இன்னருளைக் கேட்டு.

நானுரைக்கும் நூறு கவி
  நாயகனின்  காதில் சென்று
தேனொழுகச் செய்து தித்திக்காதோ -என்
கானம் தவிர்த்தால் அதுவும் காதோ?

ஆதிசக்தி அம்பிகைக்கு 
  அண்டம் புவி ஆளச் சொல்லி 
பாதி உடல் தந்தவனைப் போற்றி - ஒரு 
ஜோதி கண்டேன் உள்ளமதில் ஏற்றி. 

தஞ்சமென அப்பனவன் 
  தாள்பிடித்து நான் தொழுது 
அஞ்செழுத்து மந்திரத்தை ஓதி - என் 
நெஞ்சுக்குள்ளே தீவளர்த்தேன் ஊதி.

உள்ளுக்குள்ளே மூண்டெழுந்து 
  நின்றெரியும் ஜோதியினை 
சொல்லுக்குள்ளே கொண்டுவரக் கூடுமோ?- அவன் 
வல்லமையை நாவெழுந்து பாடுமோ?

காலடியும் மேல்முடியும் 
  கண்டுகொள்ள போட்டியிட்டு 
மாலவனும் பிரம்மனுமே தோற்க -ஒரு 
காலம் வருமோ எனையும் ஏற்க ?

வேதங்களில் நான்குமாகி 
  பூதங்களில் ஐந்துமாகி 
ஆதாரங்கள் ஆறின் வழி தெரிவான் - அவன் 
பாதாளமும் வானுலகும் விரிவான். 

இச்சை கொண்ட தேவரெல்லாம் 

  இன்னமுதம் அள்ளித்தின்ன 
நச்சை மட்டும் தானே உண்ட சாமி - இட்ட 
பிச்சையிலே வாழுதிந்த பூமி. 

ஆலமுண்ட கண்டனிடம் 
  பாலகனும் ஓடிவந்து 
ஓலமிடக் கண்டு உள்ளம் பதைத்தான் - அவன் 
காலனையே காலால் எட்டி உதைத்தான். 

கண்ணப்பனின் கண்பறித்து 

  சின்னப்பிள்ளை ஊன் அரிந்து 
என்ன பயன் கண்டு கொண்டான் அறியேன் - அந்த 
மன்னனிடம் மாட்டிக் கொண்டேன் சிறியேன்.

பிட்டுக்கென மண்சுமந்து 
  பிரம்படியால் புண்சுமந்து 
கட்டிக்கொண்ட புண்ணியங்கள் என்னவோ? - அவன் 
பட்டதெல்லாம் தன்னடியார்க் கல்லவோ ! 

செட்டிப் பெண்ணின் தாயுமாகி 

  பட்டினத்தார் சேயுமாகி 
இட்டமுடன் கொண்ட வேடம் கொஞ்சமோ - இன்னும் 
திட்டமிடும் மேடை எந்தன் நெஞ்சமோ?

இன்பம் வரும் வேளையிலும் 
  துன்பம் வரும் வேளையிலும் 
ஜம்புலிங்கம் பேரைச் சொல்லித் துதிப்பேன் - பொன் 
அம்பலத்திலே மனதைப் பதிப்பேன்.

நெற்றிவிழி யால்மதனைச் 

  சுட்டவனின் பாதமலர் 
பற்றிக்கொண்டு நான்துதித்துக் கிடப்பேன்- அவன் 
உற்ற துணையால் விதியைக் கடப்பேன்.

நெட்டநெடு மாமலையாய் 
  நின்றவனின் பாதமண்ணை 
தொட்டெனது பாவங்களைத் தீர்ப்பேன்-மலை 
சுற்றிவந்து புண்ணியங்கள் சேர்ப்பேன்.

உண்ணாமுலை தேவியோடு 

  ஓடிவந்து காட்சிதர 
அண்ணாமலை தாள்வணங்கி வருவேன்- தவம் 
பண்ணாமலே கேட்டவரம் பெறுவேன்.

கோளனைத்தும் கூடித் தொழும் 
   கூத்தனவன் கால்பிடித்து 
காலனையும் நானெதிர்த்து வெல்வேன் - வாழ் 
நாளனைத்தும் அஞ்செழுத்தைச் சொல்வேன்.

நீற்றை  அள்ளிப் பூசிக்கொண்டு 

  நேசன்புகழ் பேசிக்கொண்டு 
போற்றுகின்றேன் அய்யனவன் பேரை - மனதில் 
ஏற்றிக்கொண்டு ஓட்டுகின்றேன் தேரை.

பாடுபட்டுக் காத்த உயிர் 
  கூடுவிட்டு ஓடும்வரை 
ஆடுகின்ற ஆட்டங்களும் எத்தனை - பதறி 
தேடுகின்றேன் ஆட்டுவிக்கும் பித்தனை. 


சிவகுமாரன் 
 
  பிரபாகரனின், ஊனை உருக்கும்  குரலில் இறையனுபவம் பெறுங்கள்

சமர்ப்பணம் : 
அருட்கவி வலைத்தளத்திற்கு தொடர்ந்து ஆதரவு  அளித்து வந்த, இறைத்தொண்டர் அமரர் : இராஜராஜேஸ்வரி அவர்களுக்கு